Lekkoatletyka - Reymontsport

REYMONTSPORT.PL
Przejdź do treści

Menu główne:

Lekkoatletyka

Strefa wiedzy
Pchnięcie kulą: Pierwszą wzmiankę o tej konkurencji można znaleźć u Homera, gdzie żołnierze biorący udział w walkach o Troje urządzali zawody w rzucie skala. W XVI wieku Król Henry VIII sprawdzał męstwo swoich żołnierzy urządzajac zawody w rzucie młotem, a w XVII wieku Angielscy żołnierze urządzali zawody w rzucie kula armatnia. Reguły konkurencji zostały pierwszy raz ustanowione w 1860 roku, kiedy rzut był wykonywany z kwadratu o bokach siedmiu stop (2.13m). Kwadrat został w 1906 roku zastąpiony przez koło o średnicy siedmiu stop. Waga kuli została ustalona na 16 funtów (7.257 kg). Zgięcie ręki rzucającego zostało zniesione jako zbyt niebezpieczne, natomiast zawodnicy mieli trzymać kule w ręce przy szyi, przed wypuszczeniem jej. Odskok w kole został wprowadzony w USA w 1876 roku. W 1951 roku Parry O'Brien (USA) stworzył nowa technikę. Ze startowej pozycji zwróconej do tylu koła, O'Brien obracał się 180 stopni, by obrócić się dookoła koła przed finałowym wypuszczeniem kuli. To pomogło mu zdobyć palmę pierwszeństwa w pokonaniu odległości 18m (i wreszcie 19m). W 1976 Alexander Barychnikov wprowadził rotacyjna technikę, podobna do tej stosowanej w rzucie dyskiem, która stała się najpopularniejsza. Kobiece zawody pchnięcia kula (4 kg) były rozegrane pierwszy raz we Francji w 1917 roku. Pierwszy światowy rekord IAAF datuje się na 1934 rok, co spowodowało debiut na igrzyskach olimpijskich w 1948 roku. Do 1927 roku kobiety współzawodniczyły w rzucie kula ważąca 8 funtów

Pchnięcie kulą - konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m. Kobiety i młodzicy (do 15 lat) pchają kulą ważącą 4 kg, juniorzy młodsi (16-17 lat) - 6 kg, juniorzy starsi (18-19 lat) i seniorzy - 7,26 kg. Kula przed wypchnięciem musi mieć kontakt z szyją zawodnika. Po wykonaniu rzutu zawodnik musi opuścić koło jego tylną częścią, w przeciwnym wypadku rzut nie zostanie uznany. Ponadto kula musi paść w obszar wycinka koła o kącie 40 stopni.

Stosowane są dwie podstawowe techniki pchnięcia kulą:
z doskoku - zawodnik ustawia się tyłem do kierunku rzutu i wykonuje "doślizg" do progu, skręt biodra i wypchnięcie kuli,
obrotowa - zawodnik wykonuje obrót (taki jak w rzucie dyskiem) zakończony wypchnięciem kuli.

Odległość rzutu mierzy się taśmą przechodzącą przez środek koła i ślad kuli, od wewnętrznej krawędzi progu do najbliższej krawędzi śladu.

Pchnięcie kulą jest w programie olimpijskich od pierwszych nowożytnych igrzysk olimpijskich w 1898

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego